در سالهای پس از انقلاب، مساجد در جایگاه اصلیترین کانونهای ترویج و اقامه نماز، نقش بسزایی در استحکام فرهنگی ایفا کردهاند و محلاتی که مسجد در آنجا رونق دارد و نماز جماعت برگزار میشود، مشکلات کمتری نسبت به مکانهای دیگر دارند.
مسلمان هم باید با خدا و هم با جامعه خودش، رابطهای دائم و ثابت داشته باشد. بدون عبادت، ذکر خدا، یاد خدا، مناجات با حق، نماز و روزه نمیتوان جامعهای اسلامی ساخت و حتی خود انسان، سالم نمیماند؛ همچنین بدون اجتماع صالح، محیط سالم، امر به معروف و نهی از منکر، رسیدگی، تعاطف و تراحم میان مسلمانان، نمیتوان عابد خوبی بود».
نماز، ستون اصلی خیمه دین، و دین، مجموعه کاملی از دستورات الهی، اعم از اعتقادات و احکام فقهی و اخلاقی است. در حقیقت اقامه نماز، اهمیت دادن به همه احکام الهی و دستورات دین اسلام است؛ از این رو، اقامه آن، اقامه همه خوبیها و حسناتی است که خداوند راه آن را به ما نشان داده است.
اسلام، دینی اجتماعی است و بسیاری از احکام فقهی و اخلاقی آن نیز مربوط به اجتماع است و نماز، زمینهساز رعایت احکام و دستورات اخلاقی است، به عبارت دیگر، پرهیز از غیبت، تهمت، ریا، دزدی، غصب و هتک حرمت، اهمیت ویژه به بیتالمال، رعایت حقوق دیگران و... از لوازم نماز است، چگونه نمازگزاری، این احکام را رعایت نکند و باز هم به رحمت پروردگار امید داشته باشد؟! پس نماز وقتی به خوبی و نیکویی اقامه شود، اقامه همه خوبیها و مانع همه بدیها در جامعه است.
در کنار این آثار و برکات معنوی و فرهنگی که ترویج نماز میتواند برای جامعه به ارمغان بیاورد و سطح فرهنگی جامعه را ارتقا بخشد، نکات دیگری نیز قابل طرح است که میتوان در کنار اجتماع نمازگزاران بدان اشاره کرد، آنچه در ابتدا
برچسب:
نویسنده: علی یوسفی
تاريخ: جمعه
9 ارديبهشت
1401 ساعت: 13:16